Het leven rijpt langzaam naar vervulling

“Ik denk dat het vaak op middelbare leeftijd is dat het universum zachtjes haar handen op je schouders legt, je dicht tegen zich aan trekt, en in je oor fluistert:
Ik ben niet aan het aankloten. Het is tijd. Al dit doen alsof en presteren – deze overlevingsmechanismen die je hebt ontwikkeld om jezelf te beschermen tegen je ontoereikend voelen en gekwetst worden – het moet stoppen.
Je pantser weerhoudt je ervan om in je gaven te groeien. Ik begrijp dat je deze bescherming nodig had toen je klein was. Ik begrijp dat je geloofde dat je pantser je kon helpen alle dingen veilig te stellen die je nodig had om je waardig te voelen om lief te hebben en erbij te horen, maar je bent nog steeds zoekende en je bent meer verloren dan ooit.
De tijd dringt. Er liggen nog onontdekte avonturen voor je. Je kunt je niet de rest van je leven zorgen maken over wat andere mensen denken. Je bent waardig geboren om lief te hebben en erbij te horen. Moed en durf stromen door je heen. Je bent gemaakt om te leven en lief te hebben met je hele hart. Het is tijd om je te laten zien en gezien te worden.”

Brené Brown