Zonder voorbeeld in de Overgang


Tja, het klinkt wat dramatisch en toch is het waar.
Mijn moeder overleed op haar 49ste. Ik was 13 jaar. Nog niet ongesteld en opgroeiend in een tijd waar het ongewoon was dat moeders deelden over hun eigen ongemakken.
Ik heb werkelijk geen idee of zij, toen ze ziek werd, ooit dacht dat een deel van haar symptomen mogelijk ook onderdeel van de  overgang waren. Maar iets in mij zegt me dat als zij daarin meer bedding had gevonden, dat ze haar ziekteproces veel minder eenzaam had doorgemaakt. Iets in me zegt me ook dat welke ziekte/ongemak een vrouw in deze periode van haar leven treft, dat het helend is om te verbinden met lotgenoten ipv in je eentje het gevecht aangaan waarvoor je staat. En juist dat delen met elkaar, dat is ons nog niet echt voorgedaan. Daarvoor is het echter wel tijd!

Zelf kreeg ik in deze periode hartklachten, stemmingswisselingen, mijn geheugen vertoonde gatenkaas en mijn oren verdoofden. Op wilskracht doorstond ik het. Hield me groot, terwijl ik me ergens soms ook zo verloren voelde. Wat zou het anders zijn geweest als ik me had laten steunen door vriendinnen, alles in mezelf veel zachter en opener zou ontmoeten ipv vanuit schaamte en oordelen, zwakte en strengheid.

Nu ANNO 2019 voel ik de drang om plekken te creëren waar we met elkaar delen over deze belangrijke fase. Deze levensfase is niet een periode van verlies, maar juist een bron van kracht, waaruit vrouwen moed kunnen putten om de toekomst tegemoet te zien en nieuwe keuzen te maken. De overgang als de grootste kans voor groei in een vrouwenleven na de adolescentie. Ze verwijst naar de eigen wijsheid die vrouwen hebben. Dan doel ik niet alleen op de kennis die je gedurende je leven hebt opgedaan, maar ook de ervaringskennis die je eigen lichaam prijsgeeft als je bereid bent ernaar te luisteren en te handelen.
En precies daar voel ik de behoefte om te faciliteren, bedding te geven aan deze processen vanuit mijn vak als rouw en traumatherapeut, zodat we de moed vinden te luisteren naar wat ze ons heeft te vertellen. Wat is nog niet gehoord en wil wel genomen worden?

Nieuwsgierig? Kom mee doen met het vierluik wat 29 november a.s. start bij de Verbindende Factor in Nuenen. Samen met Annelies de Moet geef ik deze middagen over De overgang als doorgang naar je eigen vruchtbaarheid, als ingang van jouw Bron en Kracht. Kijk bij de agenda voor meer informatie!

Anka Steinfort.

Synchroniciteit

De term synchroniciteit (letterlijk: gelijktijdigheid) betekent zinvolle coïncidentie van uiterlijke en innerlijke gebeurtenissen die zelf niet causaal verbonden zijn.

Donderdag jl, 29 augustus 2019, waren we als Wakkere Groot Moeders bij elkaar.
Om af te stemmen, te delen en onze acties voor het najaar voor te bereiden.
Een van de acties is dat Anka en Annelies een vierluik gaan geven voor vrouwen met als thema: de overgang als bron van kracht. Want, zeggen wij, de overgang wordt vaak alleen als lichamelijk ongemak gezien. Niet als doorgang en ingang naar een andere vruchtbare periode. Een periode waarin vrouwen helemaal tot bloei komen. Van Lot naar Bestemming. En we zien dat vrouwen vaak niet herkent worden daarin.
Dat er ook allerlei klachten niet goed geduid worden. Ook door (arbo)artsen niet. We zagen voor ons dat we misschien iets aan het ontwikkelen zijn, wat ook aan Arbodiensten aangeboden kan worden.
’s Avonds op het nieuws….de oprichting van een nieuwe arbodienst. Omdat er bij arboartsen te weinig kennis is over de overgang, zitten mogelijk veel vrouwen onnodig lang ziek thuis. Dat zegt gynaecologenvereniging NVOG. Om iets aan dit probleem te doen is er een nieuwe arbodienst opgericht, speciaal gericht op vrouwen.
Nou ja zeg…ons beeld is waar! We voelen ons bevestigd dat we met ons vierluik, deze nieuwe ‘wakkermaker’, op het juiste spoor zitten!

Samen weefden we de toekomst in Ladakh

Internationale samenkomst in juli 2019 – Ladakh Nuns Association

De toekomst weven…we doen het graag.

Met dertien Groot-Moeders uit de Lage Landen weefden we de toekomst op het dak van de wereld in Ladakh.

Samen met een vertegenwoordiging van nonnen in Ladakh bogen we ons drie dagen over de vragen: wat is de toekomst van de nonnen in Ladakh? Wat kan het Boeddhisme betekenen in de wereldwijde transformatie?
Oost ontmoette West en we leerden van elkaar. Hoe leven en werken in een communiteit zoals het klooster inspirerend kan zijn voor ons, westerse, vrouwen. En hoe zelfbewustzijn cruciaal is voor de nonnen om hun werk en leven toekomst te geven. Actief samen zoeken naar de kracht van leiderschap. En van de vrouwen in de wereld. Feminine leiderschap…een nieuw thema diende zich aan.
Wordt vast vervolgd, volgend jaar zomer….

Wakker!

We leven in een transformerende tijd. Een tijd die vraagt om alertheid, om wakker zijn! Dat is waar wij graag aan bijdragen.
We dragen thema’s aan die ‘wakker worden’ en  ‘wakker zijn’ stimuleren.
We begeleiden groepsdialogen en hebben ruimte voor individuele vragen.
We organiseren workshops en themabijeenkomsten.
Kijk op deze website onder “Wakker-makers’ welke dit zijn.

Met onze activiteiten maken we het bewustzijn bij mensen wakker en brengen hen in contact met de energie van de Groot-Moeder.  Een levend gevende energie. Het is de energie van mogelijk maken. Van ontvankelijk zijn voor het moment en wat zich daarin aandient. De magie van het leven ervaren.

Wakkere Groot-Moeders geeft ook de vitale kracht van de ouderen weer een plek in de samenleving. Om de levenswijsheid en ervaring die zij meebrengen actief te gebruiken. Om meer heelheid in het samen leven te brengen.